EEN JAAR MET GEWELDIGE RESULTATEN EN EEN BITTERE NASMAAK

EEN JAAR MET GEWELDIGE RESULTATEN EN EEN BITTERE NASMAAK

Vandaag, zaterdag 14 november, zou Nederland het opnemen tegen de hekkensluiter van de hoogst te behalen Europese rugbyklasse. De wedstrijd die bepaalt of Nederland voor het eerst in de geschiedenis in de Rugby Europe Championship zou spelen volgend seizoen.

Winst zonder dat je speelt, en kampioen van de poule zonder feest. En vervolgens, net wanneer je weer lekker met elkaar aan het trainen bent, het vuurtje in je weer begint te branden, en je klaar bent om alles wat je in je hebt te geven, een promotie/degradatie-wedstrijd die wordt uitgesteld. Enfin, tel daar nog eens de onzekerheid over de competitie bij op en je hebt een samenvatting voor de Oranjeheren XV van een jaar met geweldige resultaten en een bittere nasmaak.

Dat is een gevoel wat de Heren van Oranje in ieder geval met elkaar delen en dat is dan ook wat de Oranjeheren op dit met elkaar verbindt.

Nummer 1 eindigen in de poule was al een paar jaar het doel van Nederland. Onder leiding van Gareth Gilbert werd hier al hard aan gewerkt, maar steeds was er net één team wat ons wist te verslaan en terug naar de tekentafel bracht. De nieuwe hoofdcoach Zane Gardiner begon vorig jaar dan ook met één duidelijk missie:


“Feed the fire and beat them all”

 

- Dennis van de Sande

Toen afgelopen maart de mannen op Schiphol klaarstonden voor de laatste wedstrijd tegen Zwitserland - waar gelijkspel al voldoende was om Trophywinnaar in Europa te worden - werden ze teruggefloten. De coronapandemie verspreidde zich sneller dan verwacht en Rugby Europe besloot alle wedstrijden in Europa af te gelasten tot en met 14 april. De wedstrijd ging niet door.

In juli kregen alle landen in de Rugby Europe Trophy poule vervolgens een keuze: op een later moment alsnog spelen of niet spelen en dan zou er een gelijkspel worden genoteerd. Zwitserland koos voor het laatste en bezorgde Nederland daarmee de nummer 1 in de poule.

Ook de Rugby Europe Championship poule boven ons had nog niet alle wedstrijden gespeeld; de hekkensluiter en daarmee de tegenstander voor promotie/degradatie was dan ook nog niet bekend. Eind oktober hadden deze wedstrijden gespeeld moeten worden zodat wij vervolgens vandaag, 14 november tegen het verliezende team uit de Championship pool moesten aantreden.


Echter laat de situatie het niet toe… Niet nu.

De coachingstaf en het team zijn een weg ingeslagen waar een sterke band wordt opgebouwd, het team leert en ontwikkelt waardoor de heren samen blijven groeien. Iedereen die betrokken is bij de uitdagingen van deze tijd is gedreven om er samen sterker uit te komen en te bouwen door gebruik te blijven maken van het momentum. Het vuur brandt en aan Zane Gardiner de taak het team te blijven voeden om deze energie vast te houden.

Het is nog niet duidelijk wanneer de situatie het toe laat maar één ding is zeker, het team is er klaar voor en kan niet wachten om weer te vlammen samen! En zal alles geven voor die lang gewenste promotie!

 

#FeedTheFire




- Dennis van de Sande