Nederlandse Rugby Bond

Vanaf 1960:

Algemeen
De taak van de Commissie Onderscheidingen is om na gedegen en discreet
onderzoek advies uit te brengen aan het Bondsbestuur om een onderscheiding
toe te kennen aan diegene die zich bijzonder en onbaatzuchtig verdienstelijk
heeft gemaakt voor de Nederlandse Rugby Bond en/of voor de rugbysport in
het algemeen.

Uitzonderingen
Verdienste die vereniging gebonden zijn vallen buiten deze criteria evenals
beroepsmatige verbondenheid aan de Nederlandse Rugby Bond.

De maatstaven voor gradering zijn ondermeer

De onderscheidingen zijn

Ere-voorzitter
In het verleden verleende de AV van de NRB in uitzonderlijke gevallen
een aftredend voorzitter, die met glans zijn zittingsperiode had beëindigd,
het predicaat Ere-voorzitter. Ook bij een klein aantal verenigingen staan de
reglementen en statuten toe het Ere-voorzitterschap toe te kennen.
In juridische zin is het een titel zonder bestuursverantwoordelijkheid maar
biedt wel status voor representatieve taken waarbij ervaring en
portefeuille kennis gewenst is.
Het Huishoudelijk Reglement van de NRB uit 1964 vermeld onder artikel 7:
’De AV kan in zeer bijzondere gevallen de titel van Ere-voorzitter
verlenen. Degene aan wie dit predicaat is verleend heeft toegang
tot alle vergaderingen van de NRB en daarom een raadgevende stem.
Hij behoeft geen contributie te betalen’.

Eerste Ere-voorzitter in 1936
Zo werd in 1936 door de AV besloten de heer Henri van Booven, die vanaf
de oprichting in 1932 tot 1936 als voorzitter aan het roer van de Bond
had gestaan, het Ere-voorzitterschap aan te bieden. Zijn aandeel in de promotie
van de Rugbysport in Nederland was dan ook ongekend. Hij
publiceerde als schrijver van sportboeken en journalist vanuit de praktijk als allround
sportman tot in detail als vanaf 1910 de regels van cricket,
hockey en rugby. Mede oprichter van de FIRA-AER en gezien als scheidsrechter bij
rugbywedstrijden van DSR-C en Engelse geïnterneerden tussen
1914 en 1918 en later met andere studententeams. 

Aantal benoemingen beperkt
Zover bekend bleef het aantal Ere-voorzitters benoemingen beperkt. Slechts de
namen van enkele laureaten werden teruggevonden maar voor de
complete geschiedschrijving zou verder onderzoek gewenst zijn. Ook is het
interessant om te weten wat de reden is geweest dat men de regel heeft
laten vervallen.