Nationaal Rugby Centrum in Amsterdam viert haar 20-jarig jubileum

Zoekveld

Nationaal Rugby Centrum in Amsterdam viert haar 20-jarig jubileum

In de jaren ‘60, ’70,  ‘80  en begin ’90 was het Pim Mullier stadion in Hilversum het  “Home of Dutch Rugby”. Het stadion stond midden in het centrum van Hilversum. Helaas niet heel makkelijk bereikbaar en het werd ook gebruikt door de lokale atletiek vereniging. Ook voldeed het stadion niet aan alle brandveiligheid voorwaarden. Dat bleek ook wel toen hooi onder het stadion bijna vlam begon te vatten en pijnlijk duidelijk werd dat dit (houten) stadion niet meer voldeed aan de huidige eisen en toekomstvisie voor rugby in Nederland. Eén man stond op en kwam met een visionair plan. Zijn naam was Marcel Wendrich, speler van Ascrum en toen vice-voorzitter/secretaris van de NRB. Na goedkeuring van de ALV mocht hij aan het werk.

Marcel Wendrich over het opzetten van de projectgroep: “het mooie van rugby is dat je alles met elkaar doet. Dat was bij de voorbereiding en bouw van het stadion niet anders. Wat toen bijna ondenkbaar leek, gebeurde toch. Er groeide in de projectgroep NRCA een mooie samenwerking tussen de burgers van AAC en de studenten van Ascrum. Op het veld was het in die jaren tussen onze clubs bepaald niet altijd gezellig, maar in de projectgroep streefden we allemaal hetzelfde doel na. Ik werd door het NRB-bestuur aangesteld aan projectleider, samen met Jan Albers en Evert Geuzinge van Ascrum en Piet Tolsma en Jan Roelofs van AAC. We begonnen ergens in 1994 en zijn tot aan de opening dus ruim 3 jaar bezig geweest. Onze grootste uitdaging was de ongeveer 3,5 miljoen gulden (1.7 mio euro) bij elkaar te scharrelen”.

Meerdere steden wilden in  aanmerking komen voor de bouw van het nationaal stadion,  maar uiteindelijk werd Amsterdam het nieuwe thuis van rugby in Nederland. De motieven hiervoor waren duidelijk. In alle omliggende grote rugby landen lag het nationale rugbystadion ook in de hoofdstad en de aantrekkelijkheid van juist Amsterdam voor bezoekende teams is natuurlijk duidelijk. Ook de nabijheid van Schiphol en hotels was een belangrijke factor. Bovendien waren de gemeente Amsterdam en het stadsdeel Geuzenveld heel enthousiast over de plannen. Zij wilden in belangrijke mate financieel bijdragen. Er werd nog gekeken naar de mogelijkheden in het Olympisch Stadion, maar in die periode verkeerde dat stadion nog in een niet al te beste staat. De keuze viel uiteindelijk op Sportpark de Eendracht, waar de clubs AAC en Ascrum al hun thuisbasis hadden.

Voor Ascrum was de bouw van het stadion tevens de mogelijkheid om een nieuw clubhuis te krijgen in het stadion. Tot dat moment bivakkeerde  Ascrum in een tijdelijke houten keet elders op het sportpark.

De visie voor het ontwerp van het stadion kwam voort uit de laatste interland van de Nederlandse mannen in en tegen Italië. De aanwezige Nederlanders waren zeer onder de indruk van het stadion en de grote stappen naar professionaliteit die Italie had weten te zetten. Door deze professionaliteit en groei van de sport in het land wilden grote sponsoren, waaronder Benneton, zich graag associëren met de sport. De komst van dergelijke sponsoren leidde weer tot extra bekendheid en zo groeide de rugbysport in Italië in sneltreinvaart.

Dit was dan ook de basis van het visionaire plan van de projectgroep. Naast de wens een nieuw kloppend hart van rugby in Nederland te ontwikkelen diende tevens meerdere aspecten in acht genomen te worden voor het ontwerp van het stadion. Aanvullende wensen waren:
- Vanuit het stadion  kunnen uitkijken over alle omringende rugby
- Huisvesting van bondsbureau (dat toen nog in Hilversum stond, maar op een andere locatie dan het Pim Mulier stadion)
- Een stadion in een Engelse stijl
Met deze visie en de geschetste voorwaarden mocht architectenbureau Wierenga het idee verder uit te werken. Architect Piet Wierenga, deel van een welbekende familie in de rugbywereld en lid van RC Castricum. Zo bleef ook dit deel van het plan in de rugby familie. De tekening vanuit Wierenga is nog steeds de basis van het huidige stadion waar onze interlands worden gespeeld en waar de mannen en vrouwen van het NTC iedere dag trainen.

Na de goedkeuring op het ontwerp was het aan de projectgroep om de financiering van het project rond te krijgen. De gehele operatie ging 4,3 miljoen gulden kosten. Stadsdeel Geuzenveld/Slotermeer had voor de infrastructuur 800.000 gulden vrijgemaakt.  De gemeente Amsterdam (500.000 gulden), het NOC*NSF (500.000 gulden) en het ministerie van VWS (500.000 gulden) brachten de steun op 2,3 miljoen. Van de ontbrekende 2 miljoen moesten sponsoren en fondsen 700.000 gulden ophoesten en droegen de leden van de rugbybond via diverse acties 300.000 gulden bij. Het resterende bedrag van 1 miljoen gulden is door de IRB renteloos verleend. Ook de aannemer deed een belangrijke bijdrage aan de bouwkosten.

De eerste paal ging 1 januari 1997 de grond in. De planning was om het stadion eind 1997 op te leveren. Uiteindelijk was de officiële opening van het NRCA  op 26 september 1997, ruim binnen de deadline. Exact 20 jaar geleden! Bij de opening waren tevens toenmalig secretaris Erica Terpstra, wethouder en latere minster Frank Grave, stadsdeelwethouder Warner Hemmes en enkele belangrijke coryfeeën vanuit de IRB aanwezig. De eerste officiële wedstrijd werd die dag gespeeld door HRC en DIOK, de toenmalige nummer 1 en 2 in de Nederlandse competitie.

Vlak voor de officiële opening werd de Stichting NRCA opgericht. Dit met als belangrijkste doel de geldstromen van NRB en stadion gescheiden te houden. Ascrummer Janhein Pieterse werd benoemd als  voorzitter. Jan Roelofs nam in het stichtingsbestuur plaats namens AAC, en Eddy Bicker, als voorzitter van de NRB, namens de NRB.

Voor diezelfde Eddy Bicker waren er die openingsdag nog twee hoogtepunten. “Ik kon mededelen dat DEVCO, toendertijd geleid door ons erelid en goede vriend Jus van Doorn, voor drie jaar hoofdsponsor werd van de NRB en tevens was er in het nieuwe gebouw een kunstwerk te zien van Gert van Rheenen. Jus was voorzitter van de NRB toen ik captain van het Nederlands team was (1970-1971) en Gert was mijn trainer. Een tweede hoogtepunt was de definitieve toezegging van de IRB om het eerste officiële WK damesrugby op ons spiksplinternieuwe complex te mogen organiseren. Zonder andere mensen te kort te willen doen wil ik hier vooral Hans Blijenberg vermelden, die als ambassadeur van de NRB van onschatbare waarde was om dit voor elkaar te krijgen, en Peter Bus, die als bondsdirecteur mede verantwoordelijk was voor een voortreffelijke uitvoering.”

Huidige situatie

Nu 20 jaar later is er veel gebeurd in het stadion. Zo ligt er nu een kunstgrasveld waardoor er het gehele jaar gespeeld en getraind kan worden in het stadion. Extra stoelen zijn geplaatst waardoor we honderden extra bezoekers kunnen laten zitten tijdens interlands. Het stadion wordt nu iedere dag intensief gebruikt door de mannen van het Nationaal Talenten Centrum.

Nationaal Talenten Centrum
Het Nationaal Talenten Centrum voor Rugby is in 2014 van start gegaan om een talentenprogramma aan te kunnen bieden aan de top van het Nederlandse rugby, waarbij studie en trainen goed gecombineerd kunnen worden. Daarnaast heeft Rugby Nederland een sterk team aan coaches en trainers, die deze groep klaarstoomt om op het hoogste niveau te presteren. Ook is er goede medische begeleiding, waarbij Fysio Cura Plaza ondersteunt met blessurepreventie en revalidatie. Daarnaast maken alle deelnemers uit van een Nationale selectie, zoals de Heren 15s, Jong Oranje U20, Jong Oranje U18 en Jong Oranje U17.

Het huidige NRCA bestuur bestaat uit:
Onafhankelijke voorzitter:   Walter van der Mast
Onafhankelijke penningmeester:  Open vacature
Tim de Kogel:    Namens AAC
Hans Roeland Poolman:   Namens Ascrum
Coen Potters:    Namens Rugby Nederland

Toekomst: 40 jaar NRCA
Ingezonden door Voorzitter NRCA, Walter van der Mast

Het is september 2037. Twintig jaar geleden alweer dat ik aantrad als voorzitter van de stichting NRCA. We zijn inmiddels alweer een aantal voorzitters en besturen verder, maar die zomer van 2017, net voor het 4 e lustrum van de stichting, herinner ik me nog goed.

Vol ambitie zaten we toen als vers bestuur: Coen Potters namens Rugby Nederland, Tim de Kogel namens AAC, Hans Roeland Poolman namens Ascrum en ik zelf als onafhankelijk voorzitter. In het begin zaten we als bestuur nog zonder penningmeester, maar dat probleem werd snel opgelost. Na enkele roerige financiële jaren als gevolg van het bijna faillissement van de NRB, troffen we als bestuur een stichting aan die door onze voorgangers financieel weer gezond werd achtergelaten. Daar hoefden we ons gelukkig geen zorgen om te maken en ook de NRB had, inmiddels als Rugby
Nederland, een gezonde doorstart gemaakt.

We konden ons als bestuur daarom gaan richten op meer inhoudelijke zaken. De staat van het stadion (wat toch wel wat onderhoudsachterstand had) de positie van NRCA en Rugby op het sportpark De Eendracht (waar de samenwerking met alle stakeholders wel een stuk beter kon) en de positie van het stadion NRCA binnen het Nederlandse Rugby (Rugby zat al enkele jaren in de lift in Nederland, maar kon in onze ogen nog wel een extra boost gebruiken). Genoeg te doen dus om dat stekkie in Amsterdam-West verder uit te bouwen tot een Rugby Centrum met internationale allure. Nu terugkijkend ben ik blij dat we 20 jaar geleden als NRCA bestuur de stappen van destijds hebben gezet. Wie had toen gedacht dat we tijdens ons 40-jarig jubileum een Nationaal Rugby Centrum zouden hebben met 40.000 zitplaatsen, dat we jaarlijks minimaal één Autumn International wedstrijd zouden hosten in Amsterdam, dat onze nationale kampioen hun thuiswedstrijden in de Heineken Cup in Amsterdam zou spelen en dat Rugby Nederland inmiddels 284.000 leden zou tellen? Dagelijks is ons sportpark NRCA gevuld met jonge rugbytalenten uit het hele land en worden er regelmatig grote (rugby-)evenementen georganiseerd.

Ja, wat is terugkijken toch leuk. En ambitie hebben ook!

Walter van der Mast
(oud Voorzitter NRCA)

Bestand: 
Afbeeldingspictogram eerste klap.JPG, Afbeeldingspictogram Marcel wendrich.JPG, Afbeeldingspictogram opening.JPG, Afbeeldingspictogram uitnodiging voorkant.JPG, Afbeeldingspictogram uitnodiging binnenkant.JPG